زمینه و هدف: نظام های بهداشتی در سراسر جهان با افزایش روزافزون چالش ها، گسترش نیازهای بهداشتی و محدودیت های اقتصادی روبرو هستند. تقریبا در تمام کشورها عمده ترین بخش نیروی انسانی نظام بهداشتی را پرستاران تشکیل می دهند. کمبود پرستار و خروج بالای پرستاران از این حرفه یک معضل جهانی است. عدم رضایت شغلی یکی از عوامل موثر در ترک حرفه پرستاری است. این پژوهش با هدف تعیین میزان رضایت شغلی پرستاران کشور انجام گرفته است.روش بررسی: این تحقیق به صورت توصیفی - مقطعی در سال 1385 انجام گرفت. روش نمونه گیری به صورت تصادفی بود و 1058 پرستار در این مطالعه شرکت داشتند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه ای شامل دو بخش بود که در قسمت اول ویژگی های فردی و شغلی پرستاران و در قسمت دوم رضایت شغلی مورد سوال قرار گرفت. اطلاعات طی 3 ماه جمع آوری شد. در تجزیه و تحلیل آماری از SPSS v.12 و آزمون های آماری توصیفی استفاده گردید.یافته ها: نتایج نشان داد فقط حدود یک سوم پرستاران (34.30%) از شغل خود راضی هستند. بر اساس نتایج به دست آمده «امنیت شغلی در حرفه پرستاری» (44.5%) و «میزان رضایت پرستاران از محیط کار و امکانات رفاهی» (44.26%) بالاترین امتیاز رضایت و از سوی دیگر «شرح وظایف حرفه پرستاری» (74.75%)، «وجهه اجتماعی حرفه پرستاری در جامعه» (70.3%) و «روش ها و نحوه ارتباط با مدیران پرستاری» (70%) به ترتیب بیشترین امتیاز نارضایتی پرستاران را به خود اختصاص دادند.نتیجه گیری: بهبود حقوق و مزایا و رعایت عدالت در حقوق کارکنان بهداشتی درمانی به ویژه پرستاران در مقایسه با سایر کارکنان دولت، تعدیل ساعت کار، اضافه کاری و نوبت کاری جهت حفظ کیفیت خدمات پرستاری، رضایت پرستار و در نهایت رضایت بیمار ضروری است. همچنین هموار کردن مسیر ارتقای شغلی، فراهم نمودن امکان ادامه تحصیل و آموزش مداوم و فرهنگ سازی در زمینه حرفه پرستاری از اقدامات مهم در جهت افزایش رضایت شغلی در پرستاران است.

مطالعات کلاسیک رضایت شغلی و پژوهشهای تنش شغلی به طور سنتی دو سیر متفاوت داشته اند. اگر چه رضایت شغلی موضوع مورد توجه و علاقه در صنایع بوده بندرت در زمینه تعلیم و تربیت به آن توجه شده است. البته تحولات جدید در داخل و خارج از کشور نشان دهنده افزایش میزان توجه به این موضوع می باشد. مهمترین یافته های این مطالعه برای توسعه الگوی رضایت شغلی به شکل زیر می باشد. در ابتدا سن، جنس، سنوات تحصیلی و سابقه تدریس به ترتیب، جزء مهمترین عوامل جمعیت شناختی، که اهمیت برای تنش و رضایت شغلی داشتند، بوده اند. دوم، بالاترین میزان رضایت، مربوط به عوامل ناشی از ماهیت خود شغل و عدم رضایت مربوط به عوامل بیرونی بوده است. سوم، تحلیل محتوایی رضایت شغلی اشاره دارد به اینکه خود کارآمدی، درک خود و ارزیابی روابط مهمترین سازه های میانجی گر هستند. چهارم، مهمترین پیش بینی کننده رضایت شغلی شامل عوامل زندگی، شغلی و شاخصهای جمعیت شناختی بوده است. موقعیتهای استرس زای شغلی که پیش بینی کننده کاهش رضایت شغلی می باشند و آنها که عدم رضایت شغلی را پیش بینی می کنند، با هم متفاوت بودند. در نهایت هر دو، تنش ناشی از زندگی و از شغل، پیش بینی کننده عدم رضایت بوده اند، فقط موقعیتهای تنش زای زندگی و نه شغلی عامل دخیل در کاهش رضایت شغلی شناخته شده اند. یافته های حاضر به نقش محوری نیازها و ارزشهای معلمان همراه با عوامل محیطی مثل جنبه های سازمانی و اجتماعی شغل و همین طور سازه هایی چون خودکارآمدی، درک از خود و رابطه اشاره دارد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زمینه و هدف: استرس شغلی عاملی مهم در ایجاد عوارض جسمی و روانی در کارکنان است و آثار و پیامدهای منفی بر سازمان دارد. هدف تحقیق حاضر، بررسی تاثیر استرس های شغلی (ارزیابی عملکرد، حجم کار، تصمیم گیری، مسوولیت/ اختیار) بر رضایت شغلی حسابداران می باشد.روش بررسی: روش تحقیق حاضر توصیفی و از نوع همبستگی می باشد. داده ها از طریق پرسشنامه استرس شغلی کان و همکاران (1964) و مقیاس رضایت شغلی ارزیابی سازمانی میشیگان جمع آوری شده است. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه حسابداران شاغل در شرکت های تولیدی، خدماتی و بازرگانی استان یزد می باشد که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده 179 نفر از آن ها به عنوان نمونه انتخاب شدند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار LISREL انجام شد.یافته ها: با توجه به مقدار قدر مطلق آماره t برابر 2.72 و مقدار تاثیر برابر 0.20 و منفی، می توان گفت استرس شغلی بر رضایت شغلی تاثیر معنادار و منفی دارد؛ همچنین با توجه به این که قدر مطلق آماره t مربوط به تصمیم گیری، ارزیابی عملکرد و حجم کار کم تر از 1.96 است، می توان گفت این مولفه ها تاثیر معناداری بر رضایت شغلی ندارند؛ اما قدر مطلق آماره t مربوط به مولفه مسوولیت/ اختیار برابر با 2.44 و مقدار تاثیر 0.52 و منفی می باشد؛ بنابراین می توان گفت مسوولیت/ اختیار بر رضایت شغلی تاثیر معنادار و منفی دارد.نتیجه گیری: با توجه به این که استرس شغلی بر رضایت شغلی تاثیر دارد، به کارگیری راهبردهای موثر از سوی مدیران برای کاهش استرس های شغلی حسابداران نظیر مشخص کردن حوزه کاری و دادن اختیارات کافی جهت انجام مسوولیت های شغلی امری ضروری است.